"Rojava’dan bize ne!" demek bir Türk için kolay gelebilir. Ancak ülkemizde yaşayan Kürt yurttaşlarımızın sınırın öte yanındaki gelişmelere duyarsız kalmaması ve demokratik haklarını kullanması kadar doğal bir durum yoktur. Şayet söz konusu bölgede savunmasız insanlar katlediliyorsa, buna tepki göstermek sadece Kürtlerin değil, vicdan sahibi her insanın asli görevidir.
Ancak bu tepkinin de bir sınırı, bir adabı olmalıdır. Türk bayrağını yakarak, Meclis çatısı altında "racon keserek" hak aranmaz, aranmamalıdır. Devletin gösterdiği iyi niyeti, tanınan hakları ve demokratik alanı suiistimal ederek sürekli daha fazlasını dayatmak, halk arasındaki tabiriyle "Yüz bulup astarını istemek" noktasına gelmiştir.
Ben Pütürge’de, Hekimhan’da, Kale’de, Akçadağ’da ve Anadolu’nun dört bir yanında huzurla yaşayan Kürt yurttaşlarımızın, bu radikal ve yıkıcı söylemlerle aynı fikirde olduğunu asla zannetmiyorum.
Devletin uzattığı zeytin dalını taşlamaktan vazgeçin. Bugün Meclis kürsüsünde sesinizi duyurabiliyorsunuz; bir siyasetçi için bundan daha ileri bir hak ve hukuk platformu olabilir mi? Gücünüzü halkı galeyana getirmek için değil, bu ülkeyi yönetecek liyakatli bürokratlar ve siyasetçiler yetiştirmek için harcayın.
Bırakın, bu toprakların mayasında olan Türk-Kürt kardeşliği zihinlerde kemikleşmiş bir huzur olarak kalsın. Artık gölge etmeyin yeter.
